Familylife

Mijn angst, vooral naar de kinderen toe.

Angsten, iedereen herkent het wel. Bang voor bepaalde dingen. Kleine diertjes tot hoogtevrees, een angst kan groot of heel klein zijn. Ik merk vooral met betrekking tot de kinderen dat mijn ansgten erg uit eenlopen. En sinds ik moeder ben, me druk kan maken om vele kleine dingen.

Ik vind mezelf geen paniekerige moeder, als we naar een speeltuin gaan kan ik ze gerust laten spelen. Ik loop er niet de hele tijd achteraan bang dat ze vallen. Ook in huis ben ik niet snel bang dat er iets verschrikkelijks gebeurt. Ze mogen van mij dan ook gerust samen spelen, en zonder mij of Pieter buiten spelen. Wel krijg ik angsten als we op onbekend terrein zijn, of op plekken waar het heel erg druk is door bv verkeer of veel mensen. Ik merkte namelijk vorige week toen we een dagje met de trein weg gingen, dat ik als de dood was dat we Thijme kwijt zouden raken op het station. Ook mocht hij van mij niet in de buurt komen van het randje van het perron. Ik zie het namelijk al helemaal voor me dat hij valt, of dat iemand hem stiekem mee neemt. Ik zelf vind dit super logische gedachtes, en denk ook wel dat moeders zich er misschien in herkennen.

Mijn angst gedachtes over de kinderen, komen meestal op zetten als ik in bed lig. En dan vooral als ik niet kan slapen, en dus ga piekeren. Niet erg goed voor mijn gemoedstoestand, maar hee kan er ook weinig aan doen. Soms draaf ik echt compleet door, en soms kan ik mezelf goed tot de orde roepen. Die gedachtes lopen erg uit een, zo kan ik lang door denken over “wat als vragen”. Of stel “dat vragen “, vragen die je eigenlijk niet kunt beantwoorden. Vragen als bijvoorbeeld, wat als er een inbreker komt en beide jongens mee neemt? Wat als er nu brand uitbreekt? Stom? Ja, ik weet het maar het gebeurt. Vaak komen ook de gedachtes voorbij, of we het wel allemaal goed. Of we wel genoeg liefde geven, en of we alle stappen met Thijme wel goed doen. Angst dat we het niet goed doen, angst dat we het opvoeden compleet verkeerd doen. In deze tijden heeft iedereen wel een oordeel, en iedereen vindt ergens wel iets van. En dat maakt het opvoeden niet altijd even gemakkelijk.

Omdat ik zelf al vanaf mijn puberteit worstel met mijn gewicht, merk ik dat deze angst wel echt overheerst. Ik wil namelijk niet dat mijn kinderen hetzelfde overkomt als wat ik heb gehad in mijn jeugd. Ik ben gepest,uitgelachen,geslagen en vernedert. Dit gun je geen een kind! Ik merk aan mijzelf dat ik heel erg oplet wat de jongens eten. Niet teveel, en niet te vaak. dat is een beetje mijn motto. Tuurlijk mogen ze van mij echt wel een keer een ijsje, of en stukje taart. Maar ik merk aan mezelf dat ik ze daar echt voor wil behoeden, en angst heb dat ze net zoals ikzelf overgewicht krijgen. Niks is ergers op de basisschool, als dat je gepest word en nergens bij hoord. Ja ze krijgen hier wel gewoon suikers, en snoep en ook chips mag hier in het weekend. Maar dat zijn er dan ook geen 10 op een dag, en hele zakken in het weekend. Want ergens moeten ze ook kind zijn, en genieten van de lekkere dingen. Het voelt ergens ook dat als je het verbiedt, en ze het later zelf kunnen kopen. Dit dan misschien wel stiekem gaan doen, en dan heb je er helemaal geen controle meer over. Soms zegt men wel eens, wat ze niet kennen kunnen ze ook niet missen. Klopt, maar zien eten doet eten. En als we op een verjaardag zijn, en er wordt taart uitgedeeld ben ik niet een moeder die zegt. “Lekker he, maar dat mag jij niet!” Mama zelf lekker taart eten, en de kids een stuk wortel? Zo vind ik het ook niet werken, gelukkig is iedere opvoeding anders. En mag iedereen opvoeden zoals ze zelf willen, en heeft iedereen eigen regels. Gelukkig maar, anders zouden we allemaal hetzelfde zijn opgevoed.

 952 total views,  1 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *