Persoonlijk Project

Het eten op vakantie!

Begin augustus gingen wij een weekje op vakantie, we bleven in ons eigen kikkerlandje. Want het buitenland durfde we nog niet aan, na mijn gastric bypass operatie. Maar hoe deed ik dat nou eten op vakantie?

Als wij op vakantie gaan, of het nou een week of weekend is. Het moet en zal een feestje zijn! Voorheen ging er dan ook echt van allerlei lekkers mee, en het woord Genieten stond boven aan mijn lijstje. Het meest slechte voedsel ging mee, en de hele dag door was het dan ook “borreltijd”. De wijn ging mee, en zo ook de chips,nootjes,smeersels,stokbrood en ga zo maar door. Ja, elke pondje ging ook door het mondje. Maar ik genoot echt van dit soort momentjes, en op vakantie mocht het net wat meer. Maar dit jaar ging dat echt heel anders.

Zo zien mijn “borreltijden” er sowieso al anders uit. Ik borrel zeker nog wel, alleen heel minimaal en veel bewuster. Zo heb ik altijd “groenvoer” bij mijn borrels, en mag ik van mij zelf 5 chippies eten. Veel borreltijden heb ik nog niet gehad, maar ik wil nog wel genieten. Wilt niet zeggen dat je met “groenvoer” niet kan genieten, en gezond eten geen genieten is! En gelukkig lust ik ook veel gezonden dingen, en vinden de kinderen dit ook lekker. Thijme kun je echt wakker maken voor komkommer, en Finn verslind druifjes. Maar hoe ging dat nou op vakantie? Wat at ik en hoe zagen mijn borrelmomentjes eruit?

Aan de dagelijks innamen van eten deed ik niet veel anders dan thuis. Bijna elke ochtend nam ik een bakje yoghurt met fruit, en heb 3 ochtenden een half gebakken broodje op. Ik wilde voor mezelf namelijk mijn eten zo normaal mogelijk houden. Dit ook om misselijkheid en dumping te voorkomen. Vind dat thuis niet zo erg, maar een andere omgeving voelt toch niet zo prettig. Ik heb overigens een echte dumping nog niet gehad,  wel slaapdumpings. Ik word dan na het eten erg moe, draaierig en misselijk, maar gelukkig nog nooit hoeven overgeven. De ochtend en middag tussendoortjes waren ook de vakantie week netjes fruit of zuivel, en gelukkig vonden de kinderen dit helemaal prima. Want zij kregen vooral in middag, een lekker snoepje of ijsje.

De lunch was wel veel variatie, dit omdat we ook dagjes weg zijn geweest. En dan deden lunchen waar we op dat moment waren. Gelukkig hebben veel restaurant soepjes als lunch, dit was echt zo fijn. Want van soep weet ik dat dit altijd goed valt, en ik er ook goed vol van zit. Helaas hebben ze niet overal een kindermenu mbt de lunch. Ik vind het dan dood zonde om een maaltijd salade te nemen, als ik die nog niet eens voor de helft op krijg.

Het avond eten wisselde ook veel, het was die week erg warm. En dan heb echt weinig zin om te koken, niet alleen op vakantie. Wel hebben we geprobeerd veel groente te eten, en gevarieerd mogelijk te eten. Er zat een barbecue tussen en we gingen een avond uit eten op het park. Er zat op het park een Italiaans restaurant, waar ik zonder probleem een bambino pasta mocht bestellen. Ook heb ik in de vakantie veel salades als bij gerecht gegeten, en toch op de vaste tijden geprobeerd te eten.

Dan komen we toch wel bij de meest voorkomende “borreltijd”, namelijk als de kinderen in de avond op bed lagen. Voorheen dan stond er elke avond van alles op tafel, en snaaide we ongemerkt veel naar binnen. Nu na de operatie merk ik pas hoeveel dat soms was, en hoe ongemerkt het ging. Thuis houdt ik me streng aan mijn eigen regels als het op de borreltijd aan komt, maar nu op vakantie dacht ik het wel te kunnen laten gaan. Maar ik moet eerlijk bekennen, ik had er niet eens behoefte aan. Zelfs tijdens het doen van de boodschappen, had ik niet eens de verleiding om het te pakken.  We hadden deze vakantie week, alleen 2 zakken chips gehaald. Een pakje tucs, en met de barbecue kaasjes en stokbrood. Maar verder totaal niks, en de kinderen hebben zelfs alle chips opgegeten samen met Pieter.

Ik had verwacht dat op vakantie gaan, met in je achterhoofd wat je voorheen allemaal meenam. Een hele uitdaging ging worden, maar het is me zo meegevallen. Ja, ik ben ook maar een mens. En niet van steen, en verleidingen liggen altijd op de loer. Maar het nee zeggen tegen mijzelf ging me best goed af! Zou het ook met de warmte te maken gehad hebben? Dan heb ik sowieso altijd minder eet lust! Of zou het dan toch al helemaal in mijn systeem zitten? omdat ik het thuis ook bijna niet meer in huis heb? Nu eenmaal thuis is de behoefte er ook niet, alleen als er dus bezoek komt. Ja dan komt de gastvrouw in me naar boven, en moet er genoeg in huis zijn. En als we een verjaardag hebben, ja dan mag ik wat lekkers pakken van mezelf. Want belonen hoort er in zekere mate nog steeds bij.

 946 total views,  1 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *