Thijme

Een rondje ziekenhuis met Thijme,

Afgelopen donderdag op 29-11 moest ik met Thijme naar het ziekenhuis. Er stonden 2 afspraken op de planning, eerst naar de kno arts en daarna door naar de oogarts. Heel spannend allemaal, en heel erg benieuwd hoe Thijme het allemaal zou gaan vinden. 

We brachten rond kwart over 10 Finn naar mijn moeder, want wij moesten op tijd in het ziekenhuis zijn. Thijme moesten we even opnieuw registeren, en soms kan dat best even wat tijd in beslag. Gelukkig kennen wij de weg in het ziekenhuis, en weten we precies waar we moeten zijn. De eerste afspraak was met de KNO-arts. We merkte de laatste tijd bij Thijme dat het geluid van de tv of ipad steeds wat harder ging. En hij ons soms niet leek te horen of te verstaan. Een bezoekje aan de huisarts gaf meer duidelijkheid, hij was bij beide oren zijn buisjes kwijt. Ze vond het verstandig om dit weer even na te laten kijken, dus daar waren we dan.

Als eerst wordt er besproken wat precies de klachten zijn en waarom we weer op de poli waren. De arts wilde even graag in Thijme zijn oren kijken, en ook concludeerde dat de buisje weg waren. De oren zagen er netjes en schoon uit, en er was geen vocht achter de trommelvliezen te zien. Maar toch om alles goed uit te sluiten, mocht Thijme een gehoortest doen. Nou daar ging hij hoor, ik bereide me stiekem voor op een hoop gedoe en tegen werking van Thijme. Gelukkig hadden we een hele leuke verpleegkundige die het super leuk deed met Thijme, alles heel goed deed uitleggen, en leuke grapjes maakte. Dat zorgde ervoor dat Thijme alles deed wat ze vroeg, en glansrijk de gehoortest door stond. Hij blijkt een goed gehoor te hebben, en de kno-arts zag geen reden tot plaatsen van nieuwe buisjes. Wel moeten we het in de gaten blijven houden, en altijd aan de bel trekken als we denken dat hij minder hoort.

Dat was een gehele opluchting, vooral voor deze mama. Na deze afspraak hadden we 1,5 pauze, en gingen we samen lunchen. Thijme koos voor een croissantje met fristi, en ik nam een soepje met een salade. Zo kwamen we die 1,5 uur wel door, vooral toen Thijme besloot lekker te gaan spelen. Mijn gedachten dwaalde een beetje af, en ik zat daar in me eentje terug te denken. Terug naar 6 jaar geleden, dat het CWZ Nijmegen ons dagelijkse huis was. We daar uren achtereen hebben vertoeft, want toen lag ons toen zo kleine Thijme daar op de couveuse afdeling. Dat moment en gevoel donderdag overviel me best wel, en het was een vreemde gewaarwording, dat de tijd zo snel gaat. Maar ook hoe heftig die tijd voor ons eigenlijk is geweest.

Snel de knop om en schakelen, want het was tijd voor de afspraak met de oogarts. Wachten is niet Thijme zijn sterkste kant, en helaas werd zijn geduld aardig op de proef gesteld. Eindelijk mochten we naar binnen, en werden we gebombardeerd met vragen. Uiteindelijk mocht Thijme op een grote stoel gaan zitten, en konden te testen beginnen. We merkte namelijk aan Thijme zodra hij vermoeid is of erg moet consenteren, zijn rechter oog naar buiten draait. Door een paar pittige testjes, moesten toch beide ogen gedruppeld worden. Dit zorgt ervoor dat zijn pupillen verwijd, en ze bepaalde testen duidelijker kunnen doen en zien. Helaas betekende dat wel dat we een half uur moesten wachten, zodat die druppels hun werk konden doen. Thijme was mega hyper, en wilde echt niet meer luisteren. Hij ging liggen,schuiven,kruipen over de grond. Gelukkig door die druppels, ging hij niet de hele poli over rennen. Want hij ging door die druppels wazig zien, scheelde een hoop gemopper van mijn kant. Eindelijk mochten we weer terug naar binnen, en werden er nog wat testjes uitgevoerd. Toen eindelijk kregen we de uitslag van alles, Thijme blijkt een sterkte afwijking te hebben in zijn rechter oog. Hij komt op een sterkte uit van +2.75, en dit kan er dus voor zorgen dat zijn oog bij vermoeidheid weg draait. Omdat hij zo moet inspannen met kijken, en moeite moet doen dingen goed te zien. Met nu als gevolg dat we voor Thijme een bril hebben uitgezocht. In de hoop dat zijn rechteroog meer rust krijgt en kan ontspannen. En hij dus geen lui oog ontwikkeld, en beter alles kan zien.

Ik vond het zelf wel weer even een dingetje, want een bril geeft in mijn ogen meer kans op pesten. Misschien doet dat ook mijn gevoel omdat ik zelf vroeger ook gepest ben, niet vanwege mijn bril. Ook ben ik bang wat Thijme er zelf van gaat vinden, nu vind hij het allemaal nog leuk. Maar hoe gaat dat straks als hij hem dus niet meer op wilt. De tijd gaat het leren, we mogen in februari weer terug naar de oogarts, om te kijken wat de bril tot zover doet. Ik vind zelf dat we een hele stoere bril hebben uitgezocht, en het staat hem echt heel leuk!

 

 

 847 total views,  1 views today

JustaMama

Ik ben Inge, ♡

Leuk dat je een kijkje komt nemen.

Ik neem je mee in onze wereld. Het leven met 2 opgroeiende jongens.
En alles wat erbij komt kijken. Veel lees plezier.

Heb je vragen,tips,opmerkingen of wil je om een andere reden met mij in contact komen?
Mail dan naar Info@justamama.nl
Veel liefs Inge

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *